home

het Manifest

actueel

CV van de Vlag

verhalen

Making Waves

koop de Vlag

Unda Foundation

ANBI

english

vormvlag2b1a1

de vlag is te koop

MelDavison
VLAG VAN COMPASSIE
∆

Canyon City, Oregon, 19 mei 2012

Waarom Compassie?

Hallo ... vanmorgen heb ik, omdat ik naar links met het woord "Compassie" zocht, toevallig uw website ontdekt. Ik heb net als vele anderen nog nooit gehoord van uw organisatie en wil graag iets doen om er grotere bekendheid aan te geven.
Ook al leeft religie sterk, de bredere betekenis van en aandacht voor het concept van compassie alsook de praktijk ervan, ontbreekt in onze wereld. Er is nauwelijks gerichte aandacht op het concept als een waarde die verband houdt met de gemeenschap als geheel, buiten de beperktheid van religieuze groeperingen om.

Dit korte stukje over compassie is geschreven door iemand die kijkt vanuit het standpunt van:

1) twee van de grootste wereldgodsdiensten,
2) de moderne westerse ontwikkelingspsychologie,
3) een altru‘stische instinct aanwezig in veel wezens, waaronder de mens,
4) waarnemingen van een psychisch therapeut die gespecialiseerd is in zowel een individuele als een relationele benadering van therapie en counseling.

De twee sturende vragen in deze tekst zijn: Wat geeft het menselijk leven de meeste voldoening? En wat is het dat (mogelijk) leidt tot de optimale ervaring door en na de dood van een fysiek lichaam?

Ik begin met de krachtige boodschap van Jezus van Nazareth, de stichter van het Christendom, die zei en onderwees "Heb elkaar lief zoals ik jullie lief heb" en "Heb uw naaste lief als uzelf". Zijn biografie beschrijft vele voorbeelden van een gedrag dat blijk geeft van een radicale aanvaarding van zorg voor diegenen die hebben geleden als gevolg van bestaande sociale normen en vooroordelen, maar ook van diegenen die destructieve daden pleegden ten opzichte van zichzelf en anderen. Hij hechtte ook grote waarde aan het kunnen rekenen op het in stand houden van een gemeenschap.

De stichter van een andere wereldreligie, Gotama uit de Shakya-clan in het oude India, meer bekend als de Boeddha, verschafte eveneens middelen om eenzelfde doel na te streven waarbij hij weigerde metafysische problemen aan te pakken. Door verzet tegen het bestaande machtsmisbruik door de gevestigde religieuze groeperingen en hun geestelijken en door het innemen van een krachtig standpunt tegen de bestaande onderdrukkende sociale normen legde hij de nadruk op het bieden van duidelijke waarden die het onvermijdelijke lijden van alle denkende wezens, met inbegrip van de mens, moesten elimineren. Na het bepalen van de uiteindelijke aard van de werkelijkheid legde hij de nadruk op de ontwikkeling van mededogen en afhankelijkheid van de gemeenschap. Om het lijden te verminderen en uiteindelijk te elimineren, moeten degenen die zijn pad volgen een verbintenis aangaan met de leraar (Boeddha), met de gemeenschap van volgelingen en met de leer.
Deze beide grote leraren van wijsheid werden in de eerste plaats geleid door compassie als de weg naar bevrijding van het lijden en zij zagen dit als de hoogste waarde die zij konden doorgeven aan hun volgelingen.

Vanuit mijn ervaring in een beroepspraktijk van psychische gezondheidcounseling en therapie heb ik de volgende observaties gemaakt:
1) In individuele therapie: de belangrijkste bron van lijden is dat de patiőnt een slechte relatie met zichzelf heeft en met zijn omgeving, inclusief familie en de maatschappij in het algemeen.
2) In relatietherapie (huwelijk, familie, etc.) komt het grootste probleem eveneens voort uit een gebrek aan vaardigheden bij het ontwikkelen van een constructieve connectie en samenwerking met elkaar.
3) Zowel bij therapie als leerprocessen staat de ontwikkeling van vaardigheden om medeleven te tonen en een radicale nadruk op de waarde van compassie ten opzichte zichzelf en anderen, centraal in het genezingsproces.

Bij een groot aantal voorbeelden, te beginnen met een oer-moeder/kind interactie en de relatie met onze fysiek en biologisch milieu en met een internationale gemeenschap, wordt altru‘sme gezien als essentieel voor ons voortbestaan. Wetenschappers hebben al lang gemeenschapszin en wederzijdse zorg bij niet-menselijke soorten geobserveerd. In dit proces hebben ze ook gedragingen waargenomen die potentieel gevaarlijk zijn voor het zelf, instinctieve daden van zelfopoffering om anderen te redden bijvoorbeeld in oorlogssituaties of verkeersongevallen. Bij de meeste gevallen is er geen tijd om na te denken. De ultieme daden van compassie ten opzichte van anderen zijn vaak het gevolg van een gedrag dat geleid wordt door een natuurlijke ingebouwd instinct om te overleven.

De kennis en richtinggeving die voortvloeien uit wijsheid, tradities, modern onderzoek, evenals ervaren levenslessen, getuigen van de radicale behoefte aan training en uitoefening van compassie ten opzichte van het zelf en anderen; het is niet een of-of propositie. De vaardigheden en de bereidheid om spreekwoordelijk in de "schoenen van de ander" te stappen staan absoluut centraal bij alle inspanningen voor het elimineren van het lijden.

Er is een prachtig verhaal over wezens die een rijk van Hongerige Geesten bewonen. Deze wezens lijden ondraaglijke pijn omdat ze omkomen van de honger. Bij het leiden van vele levens die door hebzucht worden beheerst zijn hun armen te lang geworden om bij hun eigen mond te kunnen komen. Zij lijden totdat ze merken dat die armen die te lang zijn om zichzelf te voeden perfect zijn voor het voeden van elkaar.

Yolanda Rommel

verhalen:

2017 © undafoundation

Linda Polman: De brede schouder van Port-au-Prince

Nickel van Duijvenboden: Ontroerende interventie tijdens...

Aimee Zito Lemo: De vlag, het wapen

Carin Kampman: Verhalen vol (com)passie

Maurijn Rouwet: Ik sta op de bres...

Bert Goubitz: De zilvermijn in Potosi

Emilie Aude Oursel: An introductory notice

Monica Neomagus: Compassieprijs 2012

Yolanda Rommel: Waarom Compassie?

Christian van der Kaap: Hoe documenteer je een wonder?

Marjolein en Paul: Trouwaarden

Garry Robson: The Flag of Compassion at DaDaFest 2012

Julienne Straatman: Fragment uit speech:

Marlene van der Reiden: Amsterdam Cares

Rob van Tulder: Als bedrijf een Vlag van Compassie uithangen?

5 studenten Rietveld Academie: Van Abbemuseum goes Compassion

Elly en Jan Hoogteijling: een Vlag van Compassie 2008 - 2014

Maaike Boumans: Education of the Heart

Lars Moratis: De essentie van compassie

Renee Hartog: Noch ja, noch nee, we stemmen compassie

Masha Popova: De Vlag van Compassie reist naar Rusland

Iris Blaak: Ja? Nee? Compassie!

Bertil de Klyn: Compassie en vlag

Vita Evangelista: Wij allen voor Ieder1

Aldo Kempen: Een cadeau voor mijn vader

Marjolein en Fabiola: 180 Amsterdammers